петак, 15. јул 2016.

Само чекорам во загатливиот бескрај





Понекогаш прашањата се премногу нејасни
Забуна внесуваат сонливите штурци
Зошто ли така ненадејно во утробата рие ревот
А јас молчам одвоен од другите со тајни околу
Богзнае зошто е сето тоа така
И затоа бегам и од ветерот
Кој ме повикува божем милостиво , ме поканува
Да се родиме повторно,да ги прелетаме бездните и новиот живот да го грабниме
Бесно да урниме се пред себе
И да играме без замор пред другите
Кажуваќи им во лице,ете така без грам срам
Вашата иднина е во јамите темни,не ги кревајте попусто рацете кон небеса
Не,повторно глаголам не,тоа ѕверот кој притаено клечи во дамарите
Сега така зборува
Не,
Некаги,нека завиваат и волците во близина
Не
Не сум Безбожен пакосник кој плука на Светлината
Не
Јас не го создадов времето
Само чекорам во загатливиот бескрај




Нема коментара:

Постави коментар

Песна во чест на сите курви

Кои гребат по рамењата,оставаќи траги длабоки Кои те тераат да останеш заробен помеѓу нивните бедра Да тие Кои се чуден спој на ...