субота, 30. јул 2016.

Пусто решив да бидам Поет




Ми се фати јазикот од премаленост
Помогнетеми да го извлечам од устата
Пусто решив да бидам Поет
А тоа беше во Праисконот
Па наместо да ревам кога сум обеспокоен
Со зборови да го распарам времето на пола
И лесно да ја напишам линијата на Животот и на Небото
Не ми смета ,така мислам Смарагдниот прстен на раката
Подарок од Самовилата Агапи,да ме чува ете од Проклетијата на Поетите
И да не играм како збрлавен на дожд
Туку само со врвовите на прстите да ги допирам капките
Во кој се кријат сите некажани зборови

Вие пиштете од утробата браќа и сестри
Ваша е измамата додека сте живи
Неутешните души ги слушав кога кобнички зборуваа
А ним Смрта им ја кажала Вистината
Би било злостроство за ова подоцна да дознаете

 Само Смрта и Вечноста се тие кои некого го нарекуваат Поет
И името негово го втиснуваат засекогаш во Каменот
А вие дотогаш
Вашите нејасно развлечени зборови расфрлајтеги
Бидеќи не сте сеуште измиени со молитво исцедени од тагата
Јас знам
Во ноќта ја слушате својата песна,со разденување ја заборавате
А сепак ги подавате рацете кон сите сеќавања повторно да воскреснат

Јасно е
Ве демне вашиот безумен уплав на заборавот
Та зборувате дека Душата е црвена,жолта,и дека се предавате на Оганот
И пресметано се ослободувате од вашите создадени стихови
Во кое е барањето за земна лицемерна почест
Ви се чудам
Мафтате со ветерот,додека огништата се гасат насекаде
А вие опуштено воздивнувате,сонуваќи како седите на врвот од светот
Разберете.не сум подбивник со арамиска душа
Туку ви кажувам,

Какви се оковите во кој е окован Поетот додека го има перото во рака.


Нема коментара:

Постави коментар

Еден Ден.

Еден ден,кога ќе го пронајдан изворот на Тагата и Болката Повеќе за вас,помалку за мене Ете тогаш во тој,за вас среќен за мене оби...