понедељак, 25. јул 2016.

Одмавнете само со рака




Јалова беше ноќта
А Јас попусто сум ја молел да го роди пурпурното утро
И да не скрби веќе со призвук на лутина
Тогаш ги обеспокојуваше и пциите кои виежот го растураа
Знам,не ја прашав,ќе побеснеше до невидено
И мракот ќе го згуснеше,леплив ќе го стореше

Од кое семе Демонско си зачната
Што со Јаловоста беснееш по сечиите дамари
Глодаш небиднице
Сурови кожи на матни типови без иднина
И без надомест се влечиш по градот

Следеќија трагата на дланката
Евеме се качив во Белината
Најпрвин не сватив
Но требало само со рака да се одмавне
И се заминувало
Знате
Овде
Во воздухот треперат и кристалите
А таму
Позади во јаловата ноќ
Легнува тишина и го препокрива нејзиниот плач.




Нема коментара:

Постави коментар

Ако некогаш

Ако некој ми рече Дека сум изрод Македонски Јас ќе му речам Дека е кодош,роднина на Јуда И така тој нема да се налути И така...