петак, 01. јул 2016.

Не сум Злодеј




Во мојот ужас е опустениот дом
Каде не остана ниедна прегратка за утрешниот ден
И така ќе биде се додека ми тежи крвта
Ми рекоа сум бил непрокопсан
И главата небаре на змија ќе ми ја смачкале
Ами ако само ќе речам
Кој ќе ме прекори,пред кого да се покајам
Немам пород свој,можеби затоа пишувам черни житија
И понекогаш ја наслушнувам песната на утробата што кркори
Дури и да се завртам во круг
Ќе се видам безимен во темнината
Да скрбам ли уште,по што и за што
Му остана уште грутката жива земја
Со неа ќе бидам тоа што отсекогаш сум сакал да бидам
Небарам прошка

И знам дека не сум злодеј.


Нема коментара:

Постави коментар

Да можев да се заљубам сам во себеси

Да можев да се заљубам сам во себеси Никогаш,ама никогаш немаше да се повредам толку силно Да можев да се заљубам сам во себеси,ќе тре...