петак, 08. децембар 2017.

Песна во чест на сите курви



Кои гребат по рамењата,оставаќи траги длабоки
Кои те тераат да останеш заробен помеѓу нивните бедра
Да тие
Кои се чуден спој на пламенот и бескрајната  нежност

Скриени од очите на овој прозирен свет
А опкружени со толку безвредни работи
Те водат длабоко каде исчезнуваш и бегаш од сето лицемерие

Ги познаваат сите празни зборови,недаваќи
Некој да го види нивниот пекол
Во кој умреле многу свештеници,директори и сиромаси

Моралот,тоа лажно совршенство
Се губи во тој нивни пламен од нагони
Затоа,.не ги прскајте со крстена вода,не ја крадат никогаш душата

Јас ќе наздравам со чаша вино во чест на сите курви
А вие Филозофи,Моралисти  кои лажете со отровни мисли

Тие молчат,и ќе молчат,и нема да ја откријат никогаш вашата измама.


четвртак, 07. децембар 2017.

Без Патоказ кон Судбината



Крвавиот немир се буди,во ендеци,во угари
Неплашеќи се од грев
И не е веќе како вчера исплашен
И не се таи како клетник во килер темен
Скита евего в мисли со бучен од
Во суштества кои немаат судбина
И мајка не ги прегнала

Не се плашам,ни пак сум малодушен
Со потсмев ќе го гледам,заедно со песот до мене
Та нели на болката вака и се облекува румена риза
И кандило врака имам,за секој случај
Ама не кажувам како многумина,трпение спасение

Ајде,не чекате некој друг ниви да ора
Не чекајте троскот да не јади
Ни пак Јудејци леб да ни служат
Сега студено е,камен пука,но немир се буди
Крвав,во ендеци,во угари.




уторак, 05. децембар 2017.

Вкусот на Животот




Ајде не тагувајте
Барем ноќва не тагувајте,само
Сететесе на вашите стари,заборавени сништа
А потоа,кренетего погледот некаде во далечините
Да ја прочитате Небесната Вистина,што секогаш ви е пред вашите очи
Не пишува за Вечното каење,ако мислите така
Или за вашите скршени емоции
Или скриени празнини во вашата душа
Ете таму
Напишан е наједноставниот рецепт за Вкусот на Животот
Кој е залепен на секоја ваша насмевка
Гледате ли
Сега навистина насмевнетесе
И застанете во тишината
Раширетеги дланките,чекаќи во нив да капнат
Првите безгрешни солзи

Додека паѓа солзата,не го прашувајте мигот
Што ќе ви донесе утрото
Или,дали на пладнето некој ќе ве чека

Само насмевнетесе,искрено


субота, 02. децембар 2017.

Понекогаш Трескам Глупости



Синоќа
Јас,Ветерот,и Дождот
Водевме долг разговор и после полноќта
За Љубовта
За Саканата
Им кажав онака,детски,искрено од срце
Ако и напишам уште едно писмо
И,и кажам
Дека честопати стојам
На самиот крај од светот
Чекаќи да дојди
Дали навистина ќе дојди
Се прашав,повеќе себеси отколку ним
А ете Ветерот се налути,и Бурите ги викна
Настрадаа лисјата кои жилаво се држеа на дрвјата
И старата Јаболкница
Рече ,не ржеше заедно со молњите
Зарем сакаш повторно лит да бидеш
И со сенките да спиеш
А дождот
Само тивко промрмори
Ти напишиго
Ќе го избришам,и во тишина ќе го претворам
Само Месечината се смешкаше
Кажуваќи им
Оставетего
Понекогаш треска глупости


петак, 01. децембар 2017.

Ќе ми недостасувате




Живееќе помеѓу неблагодарници
Несудени инжинери и креатори на иднината
Пропаднати курви,овде онде по некоја домаќинка
Заедно во непознато време
Во некој недефиниран простор
Ете така,одеднаш
Се одважив да заминам во само мене познато минато
Држеќи во рацете една лојана свеќа
А зошто да не направам така
Кога иднината ми ја украдовте,не,ја раскинавте на делови
Небаре сте ѕверови ненаситни
И подобро е така
Знаете
Видов,свеќата ете таму не светеше
Премногу беше густ мракот
Премногу болеа сите солзи некапнати
Само сенката на ветерот беше иста

Не сум горд на ова
Врискам, без да бидам искапен во светлината на сонцето
Оставаќи само зениците да зборуваат
И не ме барајте во тишината
Само одвреме навреме слушнетеги тажните врби
Тие ќе раскажуваат секоја ноќ
За сите далечини,сокриени во тајните копнежи.

Сега ќе замолчам
Со склопени дланки
Во кој се заробени неколку капки болка

Ќе ми недостасувате.










четвртак, 30. новембар 2017.

Песна на Незаборавот




Некаде Тиквешко, во некое село
Некаде Гевгелиско покрај порта
Некаде Прилепско,под Спилите Маркови
Плачеше Мајка по Синаси
Некаде Штипско,на калдрма стара
Татко тупаница стегна,и Кмет проколна
Некаде Скопско,во сокак тесен падна Кара Севда
На Бајрак распартален.

Некаде таму на Шара,молк се смкна
Некаде покрај Вруток повторно крв потече
И Абер стигна до Струга
Нема веќе место на оваа земја за нови Гробови

Ех ,ако поживеев уште малку
Пушти шепот Јунак некаде крај Битола
Само во Охридско крај чинови скапани
Три Родилки рожба родија
Аирлија нека е,рече Рибар стар.

И Јас ќе пуштам Душа некаде
Дали крај скрки,или меѓу Багреми
Но барем ова нека биде Песна
Песна на Незаборавот



субота, 25. новембар 2017.

И пеколот е за луѓе




Ајде нежали,не тагувај деноноќно
Пријателе
И пеколот е за луѓе
Малку е тажно што испокинати сенки танцуваат деноноќно
Таму,и што нема ѕвездено небо
Ама нејсе
Темнината навистина сечи како брич
И шурки полни со плач покајнички потекуваат
Сеедно ти е дали ќе биде Март,или Јули
Но врелината е иста како бедрата на блудниците..нели

Ајде не молчи,и не крикај немо со Душата
И не се вудвосувај покрај карпата,нема да бијат ноќва камбаните
Можеби некоја веда ќе ни го спржали грбот
Ама нејсе
Сега некој на клепалото ни ги врежува имињата да знаеш
Сетики крвта блуд ни сонуваше
И како клетници црни чекоревме по земјата.

Заплачи,онака како што знаеш само Ти,и кучешкото виење нема да го слушнеме
Прашината пред нас кал ќе се стори,ќе замесиме и ние некое чудно човече
Незнам каков живот ќе му вдахниме,ама сепак ќе биде среќно до првиот дожд.

Само да знаеш,и Бетовен бил осамен,но ја напишал Симфонијата на Смрта
Со чудна насмевка на лицето,и меѓу нотите го оставил сиот свој чемер
Само да знаеш Пријателе,ние и вистински не умираме
Поинакви сме од другите,зошто можеме ветерот да го држиме на дланките
И без лажен срам да отидеме на причесна
Само да знаеш,килибарното небо нема да плачи за нас.

Ајде
Пријателе
Да го сошиеме денот кој е излитен од празни фрази
И да ја дочекаме ноќта со црвено вино
И не тагувај
И пеколот е за луѓе.











Песна во чест на сите курви

Кои гребат по рамењата,оставаќи траги длабоки Кои те тераат да останеш заробен помеѓу нивните бедра Да тие Кои се чуден спој на ...