субота, 21. октобар 2017.

Од Вашето Евангелие се цеди крв



Во ред,можеби вие сте без никаква Судбина
Или некој еким ефендија ви турил во ноздрите некоја вода
Којзнае,нозете не ве држат ли,што само на место стоите
И со ноќна загатливост се препокривате
Не разбирате сеуште
Висите секој миг на конци од магла

Ме измамивте повикуваќи ме во вашиот врвеш
Кој вие го нарекувате светлина
Само и само
Да ги заробите моите ссоништа
И повторно ми кажавте лага
Дека сме дојдени во овој свет да бидеме победници
А околумене само губитници
Ме измамивте,нели
Ама ако,тоа беше еднаш и само еднаш.

Лесно е сега,ве препознавам по гладната утроба за надежи
И кислојната која ви доаѓа од позади катниците
Детската исплашеност ви виси на ликовите
Кријтесе колку сакате
Од вашето Свето Евангелие се цеди крв
И небаре стасавте од друг свет,си вообразивте и вие и вашето семе
Дека ќе се движите со пламени кочии
Но,омразата ве скамени,стаписа,
Та ќорави ви се вашите беспатици.










петак, 20. октобар 2017.

Смрта на Идеата




Кутрата таа Идеа
Умираше во најстрашна Агонија
Во касните ноќни часови ,ете таму во главата
Мојата ли,којзнае
Умираше,без звукот на Харфата
И молеше,молеше како мало дете
Пуштиме,пуштиме само миг,нели

А требаше
Требаше да умрам пред водот за стрелање од тие кои прво ќе ми се восхитуваат
А требаше
Требаше да се смешкам додека ловориките на славата ги носам
А требаше,и да бранам некого
И да обвинам некого
А требаше да бидам
И проблем и препоставка

Кутрата таа идеа
Умираше во најстрашна Агонија
Нарекуваќи ме нејзин џелат
Што не ја пуштив да се поклони пред публиката
Која не ја интересираше уметноста
Туку беше дојдена да ја гледа
Смрта на Идеата



недеља, 15. октобар 2017.

Дали ова навистина е Љубов




Ти не плачи,само насмевнисе
И помисли за денот
Кога ќе се стретнеме
Таму каде што Сонцето никогаш не заоѓа
И ноќта никогаш не доаѓа
Ете таму
Без да кажиме и само еден збор
Само со прстите
Ветерот ќе го доприме
И со погледот ќе го прашаме

Дали ова навистина е Љубов

Ти не плачи,само насмевнисе
Сега е полноќ и тишина
Во која има Болка,Радост и малку Тага
И безброј недефинирани мисли
Родени во некој правлив заборав
Каде исто лежеше тоа прашање

Дали ова навистина е Љубов

Ти не плачи,само насмевнисе
Зошто ме познаваш,и те познавам
И кога сум уморен од мислите
И кога чекориш од празнина во празнина
Прашуваќи се


Дали ова е навистина Љубов


Од Вашето Евангелие се цеди крв

Во ред,можеби вие сте без никаква Судбина Или некој еким ефендија ви турил во ноздрите некоја вода Којзнае,нозете не ве држат ли,ш...