среда, 20. јун 2018.

Вистината денес не е смртоносна





Вистината денес не е смртоносна
Но утре,или  задутре
Верувате ли дека нема да биде така
Ете тогаш
Само слепите ќе бидат среќни
Глувите ќе го знаат патот
Додека насекаде околу вас
Сите ќе ви кажуваат
Бидете следбеник на лагата за да живеете
Во спротивно
Планините ќе бидат мали
Морето ќе биде плитко
А небото далечно
За да се сокриете
од бесот на лилавиот мрак.










субота, 16. јун 2018.

Пциите проплакаа со солзи човечки





Пциите проплакаа со солзи човечки
Сенките соништа изгубени бркаа
Овде онде,по некоја локва крв ќе се јавеше
Тераќи го така мракот да прозбори за изгубените илјада години
Бесмислено е сега и за љубовта да зборуваме
Кога над нас и небесата се празни

Ќе ви речев,ама будалесто е ова
Ајде малку да шепотиме,и морниците да ги разбудиме
Барем така ќе и кажеме на земјата дека се уште сме со неа
И ве молам,не го гужвајте залудно срцето
Утре ќе има магла,не ќе можете да го најдите во градите
Подобро е само да ѕирните во себе некаде длабоко
За да видите колку е папсана душата

Задутре да знаете,ќе копаме ровови
Не да ги гледаме занесено ѕвездите
или времето да не пронајде конечно
Ами болката која ќе чекори кон нас да ја сопреме
Ќе биде во разни облици
Ќе зборува на многу јазици

Ех колку ќе посакуваме четири ѕидови,па макар мувлосани
И пет минути музика
Песна испеана со засипнат глас
И чаша вино,пола за грлото суво,пола за Благослов
Ама пропаднаа сите светови
Сонцето не грее тука веќе
И минутите полека се губат
Останува само сеќавањето на мирисот од праските.





среда, 13. јун 2018.

Не сум веќе мисла





Не сум веќе мисла
За да одам од другата страна на огледалото
Можеби затоа што немирот ја уби сета моја тишина
И сите Еони ги нарече само измислени мигови
Вие не се тревожете за ова
Зошто во спротивно,празните зборови ќе ве победат
А вие мили мои,радувајте се на танцот од пеперутките
И не пробувајте тогаш да заспиете
Во  лажен сон кој нема соништа во себе
Ете таму некаде подалеку од очајот небесен

Зборувам вака....знам дека изгубив дел од себе
Токму тогаш кога бев сурово искрен
И кога сакав,еден срушен свет,еден изгубен живот
Да го направам значаен
Што сите денови ќе беа обоени со бојата на среќата

Не сум веќе мисла
Зарем не
Ти ме познаваш најдобро Таго Моја






уторак, 12. јун 2018.

Нема повеќе да пишувам за смрта




Нема повеќе да пишувам за смрта
Зошто ќе се вбројам самиот
Во редот на злосторниците,ете тие полупијани поети
Сакав да кажам
Кои ги осудиле на анонимност малите луѓе
Што никогаш не се откажале од животот
Нема
И ако со презир ве погледнам
Додека вие  во вашиот занес ракоплескате
На некои зборови кои сум ги напишал
Во мигот додека курвата ги бришела бакнежите мои
Од збрчканата кожа на својот стомак
Сепак,утре знам ќе ми простите
Бидеќи и вие,ноќва ќе копнеете како мене
За пурпурот да го видите.




понедељак, 11. јун 2018.

Пирејот се ќе прекрие





И ако мракот му го покрива лицето
И се спровира под црно виножито
Живиот покојник,кој
Не знае кутриот
Уште во мајчината утроба си каснал пченица
За лесна земја
И дека пајажина го препокрила името негово
Па
До втората полна месечина
Земјата ќе се радува што го прегнува

Сказанијата ќе го заборават
Породот за десет сребрени талири ќе му го продадат
И во змиски легла ќе го легнат

Не копајте,не копајте сега вие во светлината
Јами за неговите гревови
Пирејот се ќе прекрие
И неговиот занес засекогаш ќе го снема.




недеља, 10. јун 2018.

Песната на Свети Илија ќе ја барате




Се спровира времето низ прстените со своите крикови
Кришум носеќи го доброволното заточение
И литите ткаенини
Аште мигот само имаше тајни
Вие само чекајте,сурии глутници ќе ве закопуваат насмеани
Недаваќи ви да ги преброите ѕвездите

Сето ова го глаголеше  пламенот на огништето

Лутата Есен без сенки ќе ве испрати во планините
Неделното ехо на камбаната да го слушате
Со болен копнеж
Песната на Свети Илија ќе ја барате,еј улави
И приказните на  Баба Крстана

Се зборува дека Голтачите на Иднина се веќе тука

А вие,заколнете се сега пред невина детска солза
Ако не сакате гробовите да ве проколнат
И да ви  ’ртат катаден соменијата
Та, не ќе дочекате пролетната топлина да  ви врви низ крвта

И ова да знаете,шест лажни Владици ќе дојдат повторно да ве крстат.










петак, 08. јун 2018.

А тебе ти е сеедно





А тебе ти е сеедно
Што премногу  тајни кријам во очите
И незнам,дали утре ќе имам повторно убави зборови
Да напишам за твојата далечина

А тебе ти е сеедно
Што повторно токму тука на брегот од реката
Безгласно разговарам со тебе
За пожолтените слики во старите албуми

А тебе ти е сеедно
За мојата никогаш недовршена песна,посветена за тебе
И твоите шепоти кои сега се губат во секоја нова зора
Додека стрпливо се затвара капијата на ноќта.

А тебе ти е сеедно
Што мислите ги врежувам на црниот камен
Недаваќи така дождот да ги избрише
И по илјада години

А тебе ти е сеедно
Судбино моја.



Вистината денес не е смртоносна

Вистината денес не е смртоносна Но утре,или   задутре Верувате ли дека нема да биде така Ете тогаш Само слепите ќе бидат ср...