четвртак, 30. јун 2016.

Патував во Чудните Сказанија




Од сите паднати ѕвезди научив повеќе
За земните места и непознатите далечини
За сите премолчени милосрдија
Но и за непознатото писмо,кое се чита со затворени очи
Кога ќе почнеа да глаголат,врисоците и тажаленките молк ги прекриваше
И не бегаше тогај Животот,зошто веруваше во сказанијата
Одвреме навреме ќе се огласеше Буф,и ќе се препокриеше со темнина
А Јас
Јас патував во тие чудесни сказанија,врзуваќи ја сопствената сенка со девет кругови
Потоа се провлекував до пустина каде испарував,оставаќи ја душата да се врати
И бездушен и бескрвен го гледав целиот пеколен свет како се раскинува
И таму позади сите пустини,видов Други Богови и црна чума
Но и таму земјата се отвараше,и лакомо лапаше и грешници и верници
Но и таму кога ќе ги обземе сонот,некои стануваа пленици на кошмари
Водата Света малку лута беше,онаа од која капе и крв
И таму оние безгласните во животот,не сваќаа што се случува со нив
И станав под тие ѕвезди трагач по дивини,каде го оставав својот чемер
Гледаќи ги вистините како стануваат замрсени
Како што слушнав
Тие кои и во ова не веруваат
Недозреани,и тие и нивните сенки
Стојат со заплеткани нозе,несакаќи барем да учат од паднатите ѕвезди




Нема коментара:

Постави коментар

Да можев да се заљубам сам во себеси

Да можев да се заљубам сам во себеси Никогаш,ама никогаш немаше да се повредам толку силно Да можев да се заљубам сам во себеси,ќе тре...