четвртак, 30. јун 2016.

Сега поинаква ли си





Стојам сам на самиот раб од Галаксијата
и малку кришум со нејасни желби те гледам
пробуваш да се отргнеш од осаменоста која ти доаѓа галопираќи
не си се променила
и не се прекоруваш за некажаното збогум
сепаќ сеќавањата се тие
зарем не
кога душата моја голтка упокоена вода се напи
Ангелот милостив се појави
И со прст покажа кон судбината
Која великодушно гробови растураше насекаде
Само рече
Тоа било твоето милосрдие
Од се тоа мртвиот јазик легна во устата
Носеќи ја болката во утробата
А ти со прикриено поругание се препокри
И тргна во жетва на покојници

Што
Сега поинаква ли си
Не ти се подбивам
Но знам дека еден ден и ти ќе клекнеш пред судбината

Со силно стегнати тупаници


Нема коментара:

Постави коментар

Песна во чест на сите курви

Кои гребат по рамењата,оставаќи траги длабоки Кои те тераат да останеш заробен помеѓу нивните бедра Да тие Кои се чуден спој на ...