петак, 02. септембар 2016.

Ех Судбино,Судбино



Ја измислив повторно Љубовта додека сонував
Мислев дека така ќе ја изменам судбината
И го повторував тоа од заодот до пурпурот
Кога заносот беше преголем
Ги корнев песните од талогот на душата
И се издолжував тогаш како молскавица

Кога Љубовта ќе ја видев во колепка
Знам,танцував со непозната жена
Која боските и беа големи како облак недогледен
Косите замрсени со триста улави ветриња
А колковите
Колковите со тивок шепот ја кажуваа молитвата против болките
Ех судбино,судбино

Малку љубоморно беше Сонцето
Потемне,и светлината ја сокри
И се роди густо тесто од темнината
Сенките одеднаш бапнаа како луња
И глодаа,глодаа од сонот
Викаа и ревеа
Измама е сето ова,измама
И пајажина на нови измами ќе сплетиме
Ех судбино,Судбино

Небесата воздивнаа,испукаа и исцедија жестина
Се ширеа и се собираа во напливот на изгревот
До мене непознатата жена пееше пискаво
Зошто сега очите и беа две јами без живот
Оган,оган дајтеми молвеше злокобно
Оган дајтеми за вечниот студ под земјата да го растерам
Ех Судбино,Судбино

И пукна зората
Прошталниот крик заличи на сватовска песна
Низ сувото грло се исцеди
Несакам да се женам со непозната жена
Сакам само да сонувам
Ех Судбино,Судбино.





Нема коментара:

Постави коментар

Песна во чест на сите курви

Кои гребат по рамењата,оставаќи траги длабоки Кои те тераат да останеш заробен помеѓу нивните бедра Да тие Кои се чуден спој на ...