четвртак, 25. мај 2017.

Без Чуството на Судбина



Застанавме заедно со сказалките на часовникот
На работ од некоја непозната вселена
Мислеќи дека конечно избегавме од целокупното лудило
Но
И овде,имаше мирис на некоја трева
Која го разнесуваше чуден ветер со облик на палаво дете
Само го немаше чуството на судбина

Можеби затоа сеуште не ми е јасно
Зошто сум буден
Со сеќавања кои не носат болка
Можеби сеуште не ми е јасно
Зошто тука неморам да пронајдам милион причини
Како да те заборавам

Вистина е
Крајот е само молк,и поглед во далечина
И некоја глупава реченица напишана на земјата
Никој на никого не припаѓа

Сега ќе замолчам
И овде доаѓа ноќ
Интересно,како згаснува тука денот
Но ноќта
Ноќта тука слуша се

Сепак
Посакај некоја желба
Ги гледам желбите тука како се раѓаат
И како чуда доаѓаат

Добар сум..бидеќи светот спие.



Нема коментара:

Постави коментар

Повеќе исповед,Помалку Молитва

Сум се оддавал на блуд, разврат натопен со алкохол и опијати, сум ги гребел ноќите и дните додека крв не потече од нив, сум ја силувал соп...