субота, 18. март 2017.

За секој случај



Не требаше да бидеш солза во моето око
Ама
Сега
Не остана ни занес,ни воздишка
Не остана ни ветерот да ме радува
Не требаше
сега
Олку силно да боли
Би кажал само
Се е веќе апстрак наоколу
Па и плавата светлина околу месечината

Ни танцот со ѕвездите веќе не е вистински
Додека соништата
Евеги
Дишат папсано

Не требаше
Нетребаше да бидеш солза во моето око
Ни пак болка во моето срце
Ни пак рана во мојата душа

Остана уште толку време
Да кажам

Завртисе
Некаде према запад
И со малку спуштен поглед
Пред облаците
Побараја среќата
Но за секој случај
Помини под виножитото.




Нема коментара:

Постави коментар

Ангелите се помеѓу нас (којзнае,можеби беше само Човек)

Да одиме ,рече Човекот Овде е премногу ладно,меѓу овие затворени Умови Кои,не се хранат со Светлината,само ја пљачкаат дрско и без...