понедељак, 27. фебруар 2017.

Недовршена Вистина



Мојата вистина,и
Твојата шарена лага
Секогаш си играа онака детски,наивно
Во мојата светлина
Која никогаш не можеше без твојата темнина
Да блесни силно
И,се повторно е исто
Кога Јас ќе застанам на почетоко
Ти секогаш одиш на крајот.

Но
Кругот
Никогаш и не се затвори
Останаа да висат некаде помеѓу нас
Дилемите

И спомените


Нема коментара:

Постави коментар

Ангелите се помеѓу нас (којзнае,можеби беше само Човек)

Да одиме ,рече Човекот Овде е премногу ладно,меѓу овие затворени Умови Кои,не се хранат со Светлината,само ја пљачкаат дрско и без...