Ме праша
животот,кој сум Јас..го погледнав чудно и молчев...вториот ден заедно
молчевме..третиот ден прошепотив..можеби сум само случаен патник на
патеката..можеби сум само одраз на животното огледало,а којзнае можеби и и ти и
јас сме само една голема утопија..четвртиот ден повторно молчевме,мислеќи што
ќе разговараме петиот ден..ако знаете за што би требало да разговараме шестиот
и седмиот ден кажетеми..
недеља, 4. септембар 2016.
Пријавите се на:
Објављивање коментара (Atom)
Не мирисаме веќе на соништа
Не мирисаме веќе на соништа Незнам дали знаеше Но јас незнаев,дека Бевме o ставени на ветромината Од судбината Како цветови...
-
Не мирисаме веќе на соништа Незнам дали знаеше Но јас незнаев,дека Бевме o ставени на ветромината Од судбината Како цветови...
-
Како да ја утешам сопствената душа Како да ја утешам сопствената душа Кога пливам во болка,повеќе е туѓа знам Кога газам во солз...
-
Кутрата таа Идеа Умираше во најстрашна Агонија Во касните ноќни часови ,ете таму во главата Мојата ли,којзнае Умираше,без зв...

Нема коментара:
Постави коментар