Кога ме удрија по рацете Болеше
Кога нозете ми ги кршеа ужасно болеше
Кога срцето ми го прободија и ридиштата рикаа
Но кога душата ми ја гореа
Тогаш Ангелот со неговиот Липтеш ме тешеше
Додека моите неми зборови беа само далечни еха во Бескрајот.
Нема коментара:
Постави коментар