субота, 03. јун 2017.

Само Молчи Сенко



Не ја одвојувајте сенката од себе
Ни пак ја згуснивајте во Човечкото Обличие со лик
Само наутро свртетеја кон сонцето
И толку
А во заодот заедно
Истакаете наметка  од месечева свила
Ќе ви се најди кога напливот од секакви искушенија ќе ве натисни.

Знам
Ќе ви останат гребнатинки од светлината
По душата
И од тоа усните безгласно ќе ви се придвижат
Но сепак олабавете и смекнете
Во таинствениот живот на ѕвездите е другиот дел од сенката ваша
Каде дозреваат сите ваши копнежи.

Така е
Еве и мракот воздивна
Даваќи му дикат време на сонот да се возобнови
За полесно да го совлада треперот на месото

И,наквечерина е
Време е,и кажувам на сенката,не станувај прозирна
Не ќе се одвоиме и сега од бесконечието на времето
Само молчи и слушајги вестителите на надеж како шептат
За Амброзијата на Животот
Која во себе го носи Вселенскиот Рев
Само молчи.



Нема коментара:

Постави коментар

Повеќе исповед,Помалку Молитва

Сум се оддавал на блуд, разврат натопен со алкохол и опијати, сум ги гребел ноќите и дните додека крв не потече од нив, сум ја силувал соп...