среда, 30. новембар 2016.

Јас немам право да плачам



Ми остана само вриежот во крвта
Од кој можеби само Ангелите ќе се стоплат
Ама ,ете
Јас немам право да плачам
Зошто?
Телото е на земјата
Душата е на Бог
А солзите
Чии се
На Очите ли ?
Кој е таму за да си сринат
А и да се сринат
Камен на камен ли ќе паѓа
Или вода во вода
Ги гледам
Плачат Галебите на брегот
Препокриени со антеријата на Месечината
Малку им завидувам
За липтежот
Сакав уште нешто да кажам
Но вкочанети се,премалени се усните
Сеедно

Јас немам право да плачам


Мислата на Времето

Запознав еден Светец Кој беше ослободен од сите болки Грижи,и сонувања за вечен живот Ете тој Умираше секој ден позади вратат...