понедељак, 15. август 2016.

Семоќни сте во просторот за игра




Мракот е студенило,проклет грозомор
Пекол каде ве дружат црните сенки
Кој тивко го бришат словото од Животот
Не ги отварајте тогај очите
Ќе видите дека сте сами

Но и ова е само дел од распливнатиот Божилак
Кога покасно само ќе се насмевнете
Што ете сте имале дарба себе да се измачувате
И јазикот да го разголувате неразбирливо
Додека беседите со чело избраздено.

Нејсе,не се плашете,окото на Месечината
‘рѓата од крвта ќе ја повика со чинки вселенски
И пак малку ќе ви студи,но ќе се насмевнете
Копнежот за нови желанија етего
Пурпурните петли ви ги создаваат.

Разбравте
Семоќни сте во просторот за игра
Сепак
Не пламнувајте напразно пред самрак
Оти

Мракот е студенило,проклет грозомор.


Се простив од сите стихови

Се простив од сите стихови И мочешкум поминувам Тивко,тивко покрај сите некажани зборови Богатството што го собрав Низ сите...