недеља, 21. август 2016.

Така е Подобро




Ако некогаш
И негде на некое место
Каде што нема
Ни земја,ни воздух ни вода
Ни пак ќе виде важно дали крвотокот клокоти
Или воздишките итаат
Или пак само замрзнато висат
Ако некогаш
И негде на некое место се стретнеме
Тогаш посакувам
Да биде Проклетијата

Така е подобро и за двајцата

Без тага во себе и над себе
Збунети,над сите реки во кои плови матна вода
Ќе ги влечиме раскинатите сенки
Од апежи на збеснати пци.

Така е подобро и за времето

Во своето бледило ќе не заспие
Без нашиот гласен крик
Правеќи не невидливи

Така е подобро и за Судбината

Да не клечиме бесцелно пред небесата
Со нашите недостојни надежи

Така е подобро

И за животот
Кој поминува само како ехо изгубено.




Нема коментара:

Постави коментар

Нова Битка со Сеќавањата

Застанавме со Ноќта пред Огледалото на Вистината И молчевме Со малку наведнати глави Оти налет да се сторат Зборовите веќе ни ...