недеља, 21. август 2016.

Се викам само Човек

Бев далеку од сите
Но блиску до ѕвездите
Затворен како цвет без сништа и молк околу
Не постојам,знам,во рушевините на денот
Простете
Се викам само Човек
Без земно име
Којзнае
Можеби и земјата веќе ме премори со тежината
Оставаќи да заврши безгласната трагедија

Испратеме
Во зорите ќе заминам
Заедно со папсаните пеперутки
Далеку
Далеку од сите

Но блиску до ѕвездите


Се простив од сите стихови

Се простив од сите стихови И мочешкум поминувам Тивко,тивко покрај сите некажани зборови Богатството што го собрав Низ сите...