субота, 13. август 2016.

Така е



Додека млакиот сон не ми поткрене една клепка
Нема да глаголам
Но сепак ги наслушнував тајните во черепот
Мислам,чинојдејствуваат сега со невидливите копнежи
И чекорат побавно и од најбавната мисла

Не брзам ни јас,само се митарам под товарот на годините
Чинам бев светлина
Се чешав премногу,и станав темнина
Сркав попара од сонот
А пеколот врелината од чинијата ја сурна на мене
Пробав,реата од светот да ја исчистам
Ме прелетаа врани тогај,крај суводолици завршив
И видов
Гнил крст носеле,и на купишта коски стоеле многумина
А другите,мравки,гасеници,и разни гадиники
За распетие не знаеа
И ајде после оди,песна пеј за ним

Оживувам
Без замагленост над очите
Со своја песна
За свое Сонце
Без старечка темнина во себе

Така е
Се ослободив од сонлив замор,и од правот врз очите
Вие и понатаму отворајтеја утробата
Ревот никој не ви го слуша
Не ви пукнала жолчката
Во апокалиптичното искушение

Та затоа живеачката ви е без вселенски ѕвезден талог.


Нема коментара:

Постави коментар

Еден Ден.

Еден ден,кога ќе го пронајдан изворот на Тагата и Болката Повеќе за вас,помалку за мене Ете тогаш во тој,за вас среќен за мене оби...